Lueur précaire, une tête à l'infini suspendue (Niepewny blask, głowa zawieszona w nieskończoności)

Lueur précaire, une tête à l'infini suspendue (Niepewny blask, głowa zawieszona w nieskończoności) to dzieło z 1891 roku autorstwa francuskiego artysty Odilona Redona. Tytuł wskazuje na głowę unoszącą się w nieskończoności – motyw należący do wizyjnego i onirycznego świata Redona.

Redon (1840–1916) działał w nurcie symbolizmu i pracował jako malarz, grafik, rysownik oraz pastelista. Jego wczesne prace węglem i litografie, tak zwane noirs, utrzymane są w czarnej tonacji i uchodzą za prekursora surrealizmu.

Jako plakat w formacie 30×42 dzieło najlepiej prezentuje się w spokojnym pomieszczeniu, na przykład w przedpokoju lub gabinecie. Czarna rama spaja ciemne tony, natomiast rama z dębu zapewnia łagodniejszy kontrast dla obrazu z tak dużą ilością pustej przestrzeni wokół motywu.